suplikacja
-
Słowo suplikacja pochodzi z łac. supplicatio, czyli błaganie, prośba. Był to śpiew chóralny o melodii chorałowej w poezji liturgicznej. Słowa tego używano też w znaczeniu prośba, skarga, zwykle pisemna. Dzisiaj jest to termin z psychologii oznaczający jedną z licznych strategii autoprezentacji. Ta polega na przedstawianiu samego siebie jako nieudacznika, podkreślaniu swojej słabości, bezbronności, niezaradności z nadzieją,
-
Średniowieczny rytuał suplikacji, akt błagania pana o łaskę i przebaczenie, polegał ogólnie rzecz biorąc na występowaniu ze swego rodzaju modlitwą, której musiały towarzyszyć gesty upokorzenia – od pochylenia głowy, przez zginanie się w pas, klęczenie, aż po padanie na twarz czyli prostrację. Przez to poniżenie spodziewano się osiągnąć przebaczenie lub też przychylność władcy, bowiem kiedyś
SCHOLIA 