SCHOLIA

Wszyscy chcemy być szczęśliwi, choć chwil szczęścia zwykle nie pamiętamy już nazajutrz. Szczęśliwe chwile nie przyklejają się bowiem do naszej pamięci. Szczęśliwe chwile są nieistotne. Szczęście nie ma pamięci. Aż nadto dobrze pamiętamy natomiast cierpienie, chociaż ani tego pragniemy ani o to zabiegamy. Cierpienie potrafimy rozpamiętywać w szczegółach jeszcze po wielu, wielu latach i nawet wówczas potrafi nas boleć równie intensywnie jak wtedy, gdy byliśmy nim dotknięci. Pragniemy szczęścia, ale nie umiemy ani cieszyć się nim ani zachować. Cierpienia nie pragniemy, ale to ono nas nie opuszcza.