Wypytywanie to wnikanie w głąb. Zadanie pytania to zawsze wypowiedzenie wojny, uczynienie z pewnej kwestii casus belli. Tam, gdzie stosuje się pytania jako instrument władzy, wrzynają się one w psychikę pytanego niczym ostrze sztyletu. Pytania bez odpowiedzi są jak strzały wypuszczone w powietrze.
Następstwem pytań jest zawsze wzrost poczucia władzy u pytającego; budzą one w nim chęć, by postawić ich więcej. Im częściej indagowany poddaje się pytaniom, tym silniej podporządkowuje się. „Wolność osoby polega w znacznej mierze na ochronie przed pytaniami. Najbardziej despotyczna tyrania to ta, która pozwala sobie na najbardziej obcesowe pytania”. (Masa i władza, E. Canetti).
SCHOLIA 