W starożytnych mitach ludzie, których spotykają ogromne nieszczęścia zamieniają się – albo są zamieniani przez bogów – w kamienie, drzewa, kwiaty, strumienie czy ptaki. Piękna metafora. Ból i rozpacz także mają swoje granice. Po przekroczeniu tych granic człowiek przestaje podlegać zwykłym prawom. Staje się kamieniem, drzewem, kwiatem. Staje się kimś innym, czymś innym. Żyje, ale żyje już innym życiem.