Aleksarchos, brat macedońskiego władcy Kassandra, założył w 310 r. p. n. e. miasto Uranopolis. Leżało w Tracji, nad brzegiem Morza Egejskiego (prawdopodobnie niedaleko dzisiejszego przylądka Athos, gdzie do dziś istnieje miasto o tej nazwie, Uranopoli) i było macedońską kolonią. Niestety, rządzone przez chorego na schizofrenię Aleksarchosa, który postanowił przekształcić je w miasto niebian na ziemi, żyjących i myślących niczym sami bogowie, nie przetrwało długo i, jak większość podobnych utopii, nie pozostawiło po sobie niemal żadnych śladów. Jedyne, co zachowało się z Uranopolis to przykłady nowomowy, wprowadzonej tam przez Aleksarchosa. Z pism ówczesnych kronikarzy wiemy, że między innymi koguta kazał nazywać wschodokrzykiem, balwierza śmiertelnościnaczem, drachmę srebrzakiem, a heroda wyjcem. Atenajos wspomina też w Uczcie Mędrców o liście, który Aleksarchos wysłał pewnego razu do urzędników Kassandrei, i żartuje mówiąc, że nawet Pytia nie byłaby w stanie rozszyfrować tego listu.