SCHOLIA

Starość zaczyna się od chwili w której uświadamiasz sobie, że życie ma kres. Nie jest bowiem prawdą, że zawsze jesteśmy tego świadomi. Oczywiście, niekiedy dowiadujemy się o tym dość wcześnie, w ten lub inny sposób, przez chorobę lub nieszczęście i zaczynamy rozumieć, jak kruche jest nasze istnienie, ale nie ma to jeszcze wiele wspólnego z tym nagłym, gwałtownym rozbłyskiem ognia w twoich żyłach, ze świadomością, że twoje życie ma kres, że kończy się ostatecznie i nieodwołalnie. To rodzaj satori, bo i po tym doświadczeniu dotychczasowy świat przestaje być takim, jakim wydawał się wcześniej. Dopóki nie przeżyłeś tej chwili, wciąż jesteś młody i nieśmiertelny.