Myśl z Montaigne`a: Pożytek życia nie tkwi w czasie jego trwania; jest on w jego wyzyskaniu: jeden żył długo, a przecie żył niewiele. Próżnością najbardziej nas poniżającą jest ta, która nakazuje nam mieć nadzieję i wierzyć, że moglibyśmy przedłużać życie w nieskończoność. Jest w tym egoizm spęczniały do absurdalnych rozmiarów. Nie jest bowiem prawdą, że jesteśmy „nie-do-zastąpienia”. Wręcz przeciwnie, powinniśmy być zastąpieni, choćby w interesie naszego gatunku i jego ciągłości. Jak pisał Tennyson: Starzy muszą umrzeć; inaczej świat porośnie pleśnią i będzie rodził wciąż od nowa jedynie przeszłość.