Jeden z najpiękniejszych poematów, jakie stworzyliśmy. John Milton, Raj Utracony, ostatnie wersy poematu:
Gdy odwrócili się, ujrzeli całą
Wschodnią granicę raju, tak niedawno
Ich najszczęśliwszą siedzibę, nad którą
Miecz płomienisty powiewał, a w bramie
Stłoczone lica straszliwe i oręż
Ognisty. Kilka prostych łez wyleli,
Lecz je otarli. Gdyż oto przed nimi
Świat cały leżał i mogli wybierać
Miejsce spoczynku. Opatrzność ich wiodła.
A więc dłoń w dłoń i krokiem niepewnym
Z wolna przez Eden ruszyli samotnie.
SCHOLIA 