Dostojewski
-
Któż znał lepiej psychikę swoich rodaków niż Dostojewski? Choćby taka uwaga na ten temat, tyleż banalna co prawdziwa, pochodząca z jego „Dziennika pisarza”: Myślę, że najpoważniejszą, najbardziej rdzenną potrzebą duchową ludu rosyjskiego jest potrzeba cierpienia – stałego, nieukojonego cierpienia zawsze i we wszystkim. Tą żądzą cierpienia lud zarażony jest chyba od wieków. To trafne spostrzeżenie,
-
Nie cierpię Dostojewskiego. W młodości jakoś przebrnąłem przez „Zbrodnię i karę”, ale już „Braci Karamazow” czy „Idioty” nigdy nie zmogłem mimo woli i dobrych chęci. Po kilku stronach tej lektury dopadały mnie zawsze niemal fizyczne mdłości. Myślę, że powodem tego jest ów specyficzny smród słowiańskiej duszy, której Dostojewski był entuzjastycznym piewcą i którą wszystkie jego
-
Van Gogh jest autorem ponad 2000 dzieł, w tym 870 obrazów, 150 akwarel i ponad 1000 rysunków oraz 133 szkiców listowych. Lewis Carroll, oprócz twórczości literackiej, napisał także sporo prac matematycznych oraz bez mała 100 000 listów do znajomych i rodziny. Isaac Asimov popełnił ponad 500 powieści i opowiadań. Pisał też opowiadania kryminalne, książki historyczne,
-
Wiele razy przymierzałem się do lektury Dostojewskiego i zawsze, wcześniej czy później, kapituluję. Tym, co mnie razi i mierzi, a w konsekwencji i zniechęca jest ekshibicjonizm wszystkich bez mała jego postaci. Niektórzy seksuolodzy uważają, że prawdziwym celem każdego ekshibicjonisty jest zdobycie władzy poprzez przekroczenie granic wstydu. Upragnioną reakcją jest wywołanie oburzenia. Wtedy ofiara jest bezradna
-
Po lekturze Dostojewskiego traci się apetyt. Potrzebne jest womitorium. Ale czytaj go, jeżeli chcesz dowiedzieć się, czym jest Rosja. Genialna retoryka destrukcyjnej skruchy, pychy i masochizmu. Wszyscy inni, nieważne czy Achmatowa czy Tołstoj, kłamią.