Gombrowicz
-
Barbara Stanisławczyk „Miłosne gry Marka Hłaski”: „Sekretarzem redakcji „Nowej Kultury” był Wilhelm Mach. Redaktorem naczelnym „Przeglądu Kulturalnego” Jerzy Andrzejewski. „Nowiny Literackie” w latach czterdziestych założył Jarosław Iwaszkiewicz, o którym Leopold Tyrmand napisał w „Dzienniku 1954”: globtroter, pederasta, dyplomata, smakosz, poeta i pionek. W późniejszym okresie, po „Nowinach”, Iwaszkiewicz wywalczył sobie możność wydawania „Twórczości”. Kierownikiem najważniejszego
-
„Dziennik” Sàndora Màrai. Drugi tom, lata 1949-1956. O bogowie! gdybyśmy mieli choć jednego pisarza tej klasy w naszej literaturze i choć jednego człowieka tej klasy. Ale nie mieliśmy. Dzienniki Gombrowicza trudno czytać bez zażenowania, Iwaszkiewicz jest zbydlęcony i żałosny, Dąbrowska to czysty kabaret, inni, szkoda słów. Może jedynie Herling Grudziński, jego „Dziennik pisany nocą”, wyważony
-
Biblioteka w Malmö jest imponująca, chociaż polskie półki w niej raczej nie należą do najdłuższych. Nowości pojawiają się bardzo rzadko, regały obciąża wszelkiego rodzaju kołowacizna, kryminały, harlekiny, romanse i nowatorskie powieści o bardzo ważnych problemach współczesnych, czyli o niczym. Wybrałem „Dziennik na nowy wiek” Józefa Hena. Nazwisko nie jest mi obce, natomiast nie znam jego twórczości,
SCHOLIA 