Barbara Stanisławczyk „Miłosne gry Marka Hłaski”: „Sekretarzem redakcji „Nowej Kultury” był Wilhelm Mach. Redaktorem naczelnym „Przeglądu Kulturalnego” Jerzy Andrzejewski. „Nowiny Literackie” w latach czterdziestych założył Jarosław Iwaszkiewicz, o którym Leopold Tyrmand napisał w „Dzienniku 1954”: globtroter, pederasta, dyplomata, smakosz, poeta i pionek. W późniejszym okresie, po „Nowinach”, Iwaszkiewicz wywalczył sobie możność wydawania „Twórczości”. Kierownikiem najważniejszego działu – prozy – był Julian Stryjkowski, który nie robił tajemnicy z faktu, że jest homoseksualistą. Następcą Stryjkowskiego został Henryk Bereza, który przyznał się do swoich „komplikacji uczuciowych”.
Jan Lechoń, Jarosław Iwaszkiewicz, Karol Szymanowski, Witold Gombrowicz, Julian Stryjkowski, Jerzy Andrzejewski, Maria Dąbrowska, Miron Białoszewski, Wilhelm Mach, Michał Głowiński, Jerzy Waldorff, Henryk Bereza, Edward Stachura … długa jest lista znanych i „straszliwie prześladowanych” homoseksualistów polskich. Michał Witkowski, również zdeklarowany homo, autor powieści „Lubiewo”, potwierdza istnienie lobby homoseksualnego w polskich instytucjach kulturalnych. Według niego bardzo to ułatwia funkcjonowanie w świecie artystycznym: Lobby gejowskie istnieje. To jest tak, że na przykład w instytucjach kulturalnych masz łatwiej. Wszędzie są cioty, gdzie nie spojrzeć. Może nie w górnictwie, nie wiem. Ale już w teatrach, czy wszędzie, gdzie chcesz coś wystawić, w telewizjach, no wszędzie są cioty. Do mnie się odnoszą bardzo dobrze i jest mi łatwiej. Homoseksualista Oskar Wilde żył w cywilizowanym społeczeństwie, gdzie nie prześladuje się ludzi o odmiennych preferencjach seksualnych, ponieważ jednak był pedałem, musiał umrzeć jak clochard i ostatni śmieć. Homoseksualista Iwaszkiewicz żył w barbarzyńskim świecie, gdzie prześladuje się wszystkich Biedroniów i Śmiszków, i umarł jak król. Porozmawiajmy o logice.
