Być może Pietro Longhi starożytności nazywał się Pejraikos. Uznaniem starożytnych cieszyła się nie tylko napuszona megalographia, obrazy o tematyce historycznej i mitologicznej, ale i rhypographia, malarskie scenki rodzajowe, przedstawiające rzeczy pospolite i zwykłe, często przesycone humorem, niekiedy frywolne. Pejraikos malował codzienność, golarnie i warsztaty szewskie, osły, jarzyny i owoce, portyki i krajobrazy, gaje, fontanny i sadzawki, ludzi w trakcie ich zwykłych zajęć, w czasie przechadzek lub połowu ryb i czynił to podobno z wielkim mistrzostwem. Doskonała iluzja była stałym celem malarzy antycznych. Istnieją dziesiątki legend o malarzach greckich, którzy umieli tak wiernie oddawać naturalny wygląd rzeczy, że obrazy ich zwodziły nie tylko ludzi, ale również ptaki i zwierzęta. Pliniusz zapewnia, że Pejraikos nie miał w tym sobie równych.