Constantin Noica: Człowiek zły czyni o wiele więcej dobra niż dobry. I niemal identyczna myśl u Goethego w „Fauście”: Jam jest tej siły cząstką drobną, co zawsze złego chce i zawsze sprawia dobro.
Dobro jest statyczne, nie odkształca rzeczywistości. Zło jest dynamiczne, prowokuje działanie i przemiany, które – choć często powodują zło – czynią też dobro. Dobro i zło mają wspólne korzenie. Doświadczenie ludowe, wyrażane w paremii „nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło”, ilustruje dokładnie tę samą myśl.
SCHOLIA 