SCHOLIA

W greckiej mitologii kerkopi, kerkos, „ogon”, to złośliwe, łobuzerskie stworzenia żyjące gdzieś w Eubei lub pod Termopilami, które wędrowały po świecie i pojawiały się wszędzie tam, gdzie szykowała się jakaś psota. Para psotnych braci, występują pod różnymi imionami, jednak znani głównie jako Passalus i Basalus. Notoryczni kłamcy, oszuści i wytrawni łajdacy. Heraklesowi, gdy był sługą Omphale w Lidii, ukradli broń. Pochwycił ich w Efezie i ukarał przywiązując do drążka głowami w dół, który nosił przerzuciwszy go przez ramię; w taki sposób pojawiają się na greckich wazach, także scena na jednej z wcześniejszych metop z Selinus. Ich matka, Theia, błagała Heraklesa, aby pozwolił jej synom odejść. Według Pherecydesa, kerkopi zostali zamienieni w kamień. W greckiej mitologii, mimo pewnych ludycznych akcentów zawsze jednak poważnej i namaszczonej, są fenomenem. Przypominają postacie z commedia dell’arte. Wiersz Homera Cercope.