W greckiej mitologii kerkopi, kerkos, „ogon”, to złośliwe, łobuzerskie stworzenia żyjące gdzieś w Eubei lub pod Termopilami, które wędrowały po świecie i pojawiały się wszędzie tam, gdzie szykowała się jakaś psota. Para psotnych braci, występują pod różnymi imionami, jednak znani głównie jako Passalus i Basalus. Notoryczni kłamcy, oszuści i wytrawni łajdacy. Heraklesowi, gdy był sługą Omphale w Lidii, ukradli broń. Pochwycił ich w Efezie i ukarał przywiązując do drążka głowami w dół, który nosił przerzuciwszy go przez ramię; w taki sposób pojawiają się na greckich wazach, także scena na jednej z wcześniejszych metop z Selinus. Ich matka, Theia, błagała Heraklesa, aby pozwolił jej synom odejść. Według Pherecydesa, kerkopi zostali zamienieni w kamień. W greckiej mitologii, mimo pewnych ludycznych akcentów zawsze jednak poważnej i namaszczonej, są fenomenem. Przypominają postacie z commedia dell’arte. Wiersz Homera Cercope.
Tag: Termopole
300
Zawodowy, znakomicie wyszkolony żołnierz spartański epoki klasycznej zapewne rzadziej uczestniczył w bitwach niż jego mniej wytrenowany kolega z innej polis. Być może jest to jeszcze jeden, pośredni argument, przemawiający za tym, że decyzja wysłania elitarnych oddziałów aż do Termopil była rzeczą absolutnie wyjątkową, potwierdzającą wersję Herodota, że została spowodowana wyrocznią, która mówiła, że albo zginie król albo Sparta. Stawia to wyprawę Leonidasa i jego 300 wojowników w zupełnie innym świetle. Mogła to być od początku misja samobójcza, o czym i Leonidas i jego towarzysze doskonale wiedzieli. To wyjaśniałoby także, dlaczego Arystodem i Pantites, którzy przeżyli Termopile, zostali potraktowani przez swoich rodaków z taką bezwzględnością. Aby Sparta przeżyła, mieli zginąć wszyscy. Arystodem odkupił swoją winę męstwem okazanym pod Platejami, Pantites, nie mogąc znieść życia w hańbie, powiesił się. Zginęli wszyscy, którzy mieli zginąć.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.