Giotto

Giotto. Jego fresk ze scenami z życia św. Michaliny. Zachwyt Vasariego, uważa, że jest to jeden z najpiękniejszych obrazów, jakie Giotto kiedykolwiek namalował: Układ szat i wdzięk, i żywość głów są tam wspaniałe. Widzimy tam młodą żonę (piękną tak, jak tylko kobieta piękna być potrafi), która, aby się obronić przed oszczerstwem cudzołóstwa, wspaniałym ruchem przysięga na księgę, mając oczy utkwione w oczach męża. Zmusił on ją do przysięgi przez nieufność, gdyż urodziła czarnego syna, co do którego w żaden sposób nie mógł uwierzyć, aby był jego. Ona zaś, choć mąż objawia gniew i niewiarę na twarzy, wyrazem czoła i oczu, jakże uporczywie wpatrujących się w niego, okazuje swoją niewinność i nieświadomość, i krzywdę, którą jej mąż czyni.

Graham Green

Graham Green  „Spokojny Amerykanin”:   Gdybyż można było kochać bez krzywdy. Krzywda leży w samym akcie posiadania: jesteśmy zbyt mali na ciele i duszy, by móc posiadać drugą istotę bez dumy lub należeć do niej bez upokorzenia.

Pułapka krzywdy

Pułapka krzywdy. Ludzie, którzy nas w ten czy inny sposób skrzywdzili, zwykle nie pamiętają o tym. Wymazują to zdarzenie, idą dalej. Tylko skrzywdzeni pamiętają, tylko oni żyją potem z tą krzywdą, uwięzieni w czasie, którego już nie ma niczym muchy schwytane w pajęczą sieć. Tylko ofiary mają pamięć, napisał gdzieś Cioran.