Demokracja

Dariusz I Wielki wyprawił się przeciwko Scytom ok. 513 pne. Przekroczywszy Ister, obecnie Dunaj, postawił na straży mostu jońskich Greków, chcąc zapewnić sobie możliwość bezpiecznego odwrotu. Scytowie próbowali namówić Jonów, by zburzyli most i w ten sposób uwolnili się wreszcie spod perskiej władzy. Według Herodota Jonowie nie zburzyli jednak mostu. Odwiódł ich od tego argument Histiajosa, tyrana Miletu, który powiedział, że tylko dzięki zwierzchnictwu Dariusza możliwe są w Jonii rządy despotyczne: gdyby miasta jońskie uzyskały wolność, ich obywatele z pewnością domagaliby się zaprowadzenia demokracji. To wystarczyło. Ta wizja wydawała im się zbyt straszna.

Seferis

Jorgos Seferis raz jeszcze: Rozpacz ruin Azji Mniejszej jest nie do opisania. Genialne sformułowanie. To samo czułem oglądając ruiny Miletu, Priene, Efezu, Didymy. Rozpacz tych ruin i na ich szczytach złowrogo łopoczące tureckie flagi. Jak sfałszowany podpis.

Milet

Milet. Tales, Anaksymenes, Anaksymander, ale również Arystydes, twórca noweli, autor nie zachowanego, niestety, zbioru frywolnych opowiadań erotycznych Opowieści milezyjskie, które wywarły wpływ na twórczość Petroniusza i Apulejusza. A więc Milet, jońscy filozofowie przyrody, podstawy geometrii, ale i olisbos, bo Milet znany był z produkcji i eksportu na całą grecką oikumene sztucznych fallusów, bardzo wówczas cenionych ze względu na ich wysoką jakość. Wykonywano je tu w wielu wariantach, z kamienia, drewna, wygarbowanej skóry, a docierały nie tylko do zamożnych miast Pontu, ale i do najodleglejszych wsi i miasteczek Peloponezu. Milet. Ruiny starożytnego amfiteatru, i drugi, odległy amfiteatr, kolista linia wzgórz, otaczających Milet niczym wysokie i wygodne ławy na których zasiadali antyczni bogowie, obserwując nasze dramaty i komedie. Dzień był pochmurny, ciepły, przesycony wilgocią, milezyjski. Nasz umysł jest przekorny.