Dla młodego człowieka rok jest niemal wiecznością, dla ludzi starych mgnieniem oka. Co powoduje, że czas wydaje się przyśpieszać wraz z upływem lat? Nauka utrzymuje, że złudzenie to wywołane jest „zmniejszeniem gęstości pamięci”, przez co należy rozumieć, że z latami mózg koduje coraz mniej detali dnia codziennego, mapa naszych wspomnień nie jest już tak wypełniona, coraz więcej w niej białych plam i w konsekwencji przeżyty okres sprawia wrażenie znacznie krótszego. Podobno nie ubywa nam wspomnień, są one jednak mniej wypełnione drobnymi szczegółami i detalami, a i ich raster nie jest już tak gęsty.

Możliwe, że tak jest, możliwe, że „gęstość pamięci” nie jest już tak „gęsta”, gdy stajemy się starzy. Ale można to zobaczyć również z innego point of view: gdy masz 10 lat, to jeden rok jest aż 1/10 twego istnienia, a 1/10 część to nieskończenie dużo, jeżeli porównać to z sytuacją, gdy masz 70 lat, bo w tej sytuacji jeden rok stanowi tylko 1/70 część twego życia, czyli nieskończenie mało.