Jean D’Ormesson

Jean D’Ormesson „Chwała Cesarstwa”:  Jedna śmierć nie tworzy jeszcze historii – podobnie jak płacz jednego dziecka. Łzy matki, kochanki, kochanka nigdy nie tworzyły historii. Historia zaczyna się dopiero wtedy, gdy zgony i cierpienia liczą się na setki tysięcy. Weźcie jedną nagłą śmierć i pomnóżcie ją przez sto tysięcy: oto wojna. Weźcie ból matki i pomnóżcie go przez sto tysięcy – oto agonia narodu. I zaraz historia rozwija skrzydła.

Ale wyobraźnia więdnie. Naszą wyobraźnię porusza śmierć jednego człowieka, łzy matki czy kochanki. Wszystko to pomnożone przez tysiące czy setki tysięcy staje się abstrakcją, a abstrakcje nie poruszają naszych uczuć.

Mit równości

Y. N. Harari: Łatwo przychodzi nam uznać, że podział ludzi na „lepszych” i „gorszych” jest wytworem wyobraźni. Lecz idea zakładająca, że wszyscy ludzie są równi, także jest mitem. W jakim sensie ludzie są sobie równi? Czy poza ludzką wyobraźnią może istnieć jakaś obiektywna rzeczywistość, w której naprawdę jesteśmy sobie równi? Czy wszyscy ludzie są sobie równi pod względem biologicznym? Ewolucja opiera się na różnicy, nie na równości. Każdy człowiek ma w sobie nieco inny kod genetyczny i od kołyski podlega innym wpływom środowiska. A to prowadzi to wykształcenia się różnych cech, z którymi wiążą się różne szanse przetrwania.