Noel Riley Fitch, „Anais. Życie erotyczne Anais Nin”: Kiedy krwawienie znowu się rozpoczyna, Hugo odwozi ją do kliniki. Przybywa tam doktor Endler i stwierdza, że nie wczuwa tętna płodu. Jest niemieckim lekarzem i w czasie wprowadzania instrumentu do jej macicy w mieszkaniu przy bulwarze Suchet opowiadał o prześladowaniach Żydów w Berlinie. Teraz mówi jej, że ma zbyt małą miednicę i poród nie będzie łatwy. Pielęgniarki podnoszą Anais nogi (w geście miłości, jak pisze Nin) i przywiązują do stołu w nadziei wywołania naturalnego porodu. Przez dwie godziny, tracąc i odzyskując przytomność, kobieta usiłuje urodzić martwy, zbyt duży dla jej miednicy płód. Próbują następnego rana. „Przyj”, domaga się gniewnie lekarz. Po czterech godzinach Anais pragnie umrzeć. W końcu wyłania się martwy płód z okręconą wokół szyi pępowiną. Kobieta domaga się, by pokazano jej to, co nazwie swoją pierwszą martwą kreacją.