Ivo Andrić „Przydrożne znaki”: Ludzie, którzy kochają w sposób czysty i bezgraniczny, z trudem godzą się z myślą, że wokół nich cokolwiek się zmienia, zwłaszcza zaś przedmiot ich miłości. Tacy ludzie miarami wieczności mierzą przemijające i zmienne zjawiska wokół siebie. Śmiałość ich zostaje jednak nagrodzona, bo wszystko dookoła nich wydaje się im wieczne i nie podlegające zmianie; z tym cudownym złudzeniem są w stanie przepędzić i zakończyć swoje ziemskie bytowanie, wyzwoleni od największego ludzkiego zła, grozy przemijania.