Consolamentum

Albigensi. Consolamentum było obrzędem katarskim o charakterze sakramentu. Można było przyjąć go jedynie raz w życiu. Jeśli ktoś po jego przyjęciu popełnił najdrobniejszy grzech, tracił szansę na zbawienie i był odtrącany przez wspólnotę. Z tego też powodu wielu katarów obrzęd ten przyjmowało dopiero na łożu śmierci, kiedy ryzyko popełnienia jakiegokolwiek grzechu była już minimalna. Ponieważ „doskonałych” obowiązywała bardzo surowa asceza, część z nich tuż po przyjęciu consolamentum decydowała się także na praktykę zwaną endura. Było to tzw. cnotliwe samobójstwo, starożytna metoda popełnienia samobójstwa przez zagłodzenie się. Katar, który się na nie decydował, przestawał przyjmować pożywienie, a ostatnie dni życia spędzał na modlitwie i oczekiwaniu na wyzwolenie się z grzesznego w jego mniemaniu ciała.