Steve Jobs: „Pamiętanie o tym, że kiedyś umrzesz jest najlepszym sposobem jaki znam na uniknięcie myślenia o tym, że masz cokolwiek do stracenia. Już teraz jesteś nagi. Nie ma powodu dla którego nie powinieneś żyć tak, jak nakazuje Ci serce.”

Tylko ten umiera, kto się na to godzi.

I nie ma w życiu nic lepszego

niż ta godzina czystego chłodu,

godzina przebudzenia

we dwoje.  

(Ezra Pound „Mansarda”)

Nie mamy żadnych szans, by godnie zaczynać. Możemy tylko godnie skończyć. I tylko to jest ważne. Na nasze szczęście.

Odys. Wspaniały Odys. Wybija wszystkich zalotników Penelopy. I natychmias zapomina o tym. Przestają istnieć. Nigdy nie istnieli. Nigdy ich nie było. Odys nie wie, co to wyrzuty sumienia, erynie, niedorzeczne demony pamięci. Odys jest wojownikiem, cokolwiek by nie czynił.

Inkarnacją Odysa był Pizzaro. Na pewno Cortez. Dzisiaj mamy tylko smutnych chłopców, których prześladują złe sny i którzy moczą się po nocach.