Pliniusz w rozdziale o szczęściu pisze, że rzeczy dobre nie dorównują złym, nawet jeśli występują w równej ilości – żadna radość nie jest tak silna, by stała się równoważnikiem najmniejszego smutku. Radość jest lekka i ulotna, smutek jest ciężki i nabrzmiały. Jak w fizycznej definicji ciężaru właściwego – najwyraźniej ciężar właściwy naszych uczuć również zależy od ich gęstości. Radość nigdy nie zrównoważy smutku. Szanujemy tylko naładowane i ponure uczucia, bo czujemy ich brzemię.
Radość i smutek
