Aleksander Wielki, Marek Antoniusz, August byli zapalonymi graczami w kości. August w swoich listach do przyjaciół bardzo dokładnie relacjonuje, jakie sumy przegrał i na czyją korzyść. Cesarz Klaudiusz napisał pracę o grze w kości. Seneka ironicznie życzył mu, by karą, która miała spotkać Klaudiusza w piekle była gra w kości z użyciem kubka bez dna.