Pod koniec ubiegłego roku National Geographic opublikowało zdjęcie autorstwa Cristiny Mittermeier. Przedstawia ono skrajnie wygłodzonego, wycieńczonego niedźwiedzia polarnego. National Geographic dodało do tego podpis „This is what climate change looks like” („tak wyglądają zmiany klimatyczne”). Zdjęcie natychmiast zyskało ogromną popularność. Autorka fotografii, Cristina Mittermeier uważa jednak, że „National Geographic posunęło się za daleko z napisem”, bowiem ani ona ani jej zespół nigdy nie utrzymywali, że powodem głodu niedźwiedzia jest ocieplenie klimatu. Fotografie wygłodzonego niedźwiedzia z napisem sugerującym związek między jego stanem a zmiany klimatycznymi powielano długo i uparcie na czołowych stronach gazet, zaś wyjaśnienie Cristiny Mittermeier pojawiło się tylko raz i nie było drukowane ani na pierwszej stronie ani dużą czcionką.

Funkcjonowanie mediów do złudzenia przypomina sposób w jaki funkcjonuje oko żaby – informacja jest pożyteczna,  gdy odnotowuje zmianę, a najlepiej wydarzenie odbiegające od normy. Nie jest żadną nowiną, newsem, gdy żmija ukąsi człowieka – wiadomość jest wtedy, gdy człowiek zagryzie żmiję. Nie jest żadną wiadomością głodujący, wychudzony niedźwiedź polarny, ale już sugestia, że powodem jego stanu są zmiany klimatyczne daje się sprzedać znakomicie. Ten przykład doskonale ilustruje mechanizm kształtowania obrazu świata w naszej globalnej, medialnej wiosce.