Można obiecywać swoje czyny; to można, ale nie uczucia. Kto obiecuje kochać na zawsze, ten obiecuje nie liczyć się z uczuciami. Tylko miłość jako wyraz woli (tej, której podobno nie ma) jest uczciwą formą naszych uczuć.

Życie przypomina coś w rodzaju festynu. Jedni idą tam po to, aby jeść lub handlować, inni, by brać udział w jakichś konkursach i zawodach, a jeszcze inni jako widzowie. I może tylko ci ostatni są tam z właściwych przyczyn.

                                                                       ***

Tak, tłum składa się z ludzi. Ale eliminuje człowieka.