F. M. Cataluccio: Tak zwane awangardy, niezależnie od swoich osiągnięć artystycznych, często żałosnych (zwłaszcza w dziedzinie sztuk plastycznych), były najwyrazistszym przejawem dwudziestowiecznego infantylizmu. To, że wielu artystów należących do tych ruchów – zwłaszcza we Francji, Rosji i Europie Środkowej – wspierało czynnie rewolucję komunistyczną, zapewniło im nadmierną życzliwość, która prowadziła do intelektualnej porażki, bo nie ujawniła, że wielu „awangardowych artystów” zostawało ślepymi apologetami zbrodni sowieckiego komunizmu i faszyzmu.