Sztuka egipska nigdy nie budziła mego entuzjazmu – to zaklęte w kamień puste marzenie o wieczności. Natomiast kanon ich rysunku jest fascynujący. Widać w tym olbrzymi wysiłek, aby oddać jak największą ilość istotnych elementów postaci – głowa z profilu, ale oko frontalnie, ramiona frontalnie, ale ciało z profilu. Egipski twórca zmierzał do tego, by  odtworzyć rzeczywistość jak najwierniej, choć jeszcze nie bardzo wiedział, jak tego dokonać. To rysunek pewnych bardzo uzdolnionych dzieci.