Tylko raz w życiu poczułem, że wolność nie jest chimerą, że jest czymś rzeczywistym i odczuwalnym – było to na moment zanim zrozumiełem, że właśnie ją tracę. Ktoś, kto porównał wolność do zdrowia miał rację. Nie jesteśmy jej świadomi, dopóki jesteśmy wolni. Porównanie ze zdrowiem jest zresztą podwójnie trafne: myśl o wolności jest sygnałem, że status quo naszej egzystencji jest zagrożony, że wchodzimy w chorobę.

Jesteśmy nieumiarkowani. Nawet w naszych zaletach. W tym miejscu należałoby może użyć określenia „w naszych cnotach”, gdyby nie to, że słowo „cnota”, niestety, wyszło już z użytku i zdecydowanej większości bałwanów kojarzy się tylko i wyłącznie z dziewiczą  błoną. Jesteśmy więc nieumiarkowani nawet w naszych cnotach. Jeżeli ktoś odkryje, że jest odważny, uczciwy lub odpowiedzialny, natychmiast rodzi się w nim przekonanie, że posiada też i wszystkie inne cnoty, jakby posiadanie jednej było równoznaczne z tym, że dostało się ich cały pakiet. Może i tak jest, uznajmy, że tak jest, ale najwyraźniej zabrakło w tym zestawie miejsca na cnotę skromności, najważniejszą z cnot.