Krzyżacy, Braveheart, filmy historyczne. Konie bojowe w tych filmach są zwykle przedstawiane jako silne i wysokie, w typie rasy shire, czyli mierzące od 1,8 do 2 m. W rzeczywistości jednak większość średniowiecznych koni nie osiągała aż takich rozmiarów. Największym koniem, którego szczątki zostały zbadane, jest okaz z okresu normańskiego znaleziony na terenie zamku Trowbridge w Wiltshire. Chociaż był wyraźnie większy od pozostałych, mierzył jedynie ok. 150 cm wysokości – czyli tyle mniej więcej, co współczesne małe konie jeździeckie. Za przodka konia rycerskiego, destriera (dextrarius lub destrier, typ konia kopijniczego), uważa się konie z regionów dzisiejszej Normandii, skrzyżowanych z końmi z półwyspu Iberyjskiego. Były to rumaki o maksymalnym wzroście do 155 cm w kłębie i wadze do 300–450 kg, ale nawet one nie były szczególnie rozpowszechnione i rycerstwo mniej zasobne dosiadało zwykle podjezdków. Nie wyglądało to więc tak imponująco i majestatycznie, jak to nam sugeruje filmowa fikcja.