Przyroda, nasz odwieczny i nieprzejednany wróg, doczekała się upodmiotowienia – kiedyś słusznie znienawidzona i budząca grozę, dzisiaj zyskuje status istoty. Mamy wierzyć, że jest to istota wątła i krucha, tak niewiarygodnie wątła i krucha, że my, homo sapiens, gatunek patologicznych drapieżców i urodzonych morderców, naszymi poczynaniami łatwo możemy spowodować jej zagładę. Coraz bezczelniej też nawołuje się nas do tego, abyśmy przyjęli na siebie odpowiedzialnością za Przyrodę. Co za żałosna megalomania!