Ariadna i metafora

Nić, którą Ariadna daje Tezeuszowi, to trafna metafora miłości: ”Daję ci moją miłość, abyś nie pogubił się w labiryncie, czymkolwiek on jest, abyś odszukał w nim to, co pragniesz odszukać i pokonał to, bo nie wątpię, że pokonasz i abyś zdołał do mnie powrócić”.

Saint-John Perse

Poeta Saint-John Perse do amerykańskiego przedstawiciela urzędu do spraw imigracji nalegającego w 1940 roku, by ujawnił mu swoje imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i funkcję:  Mieszkam w moim nazwisku, wywodzę się z mojego języka, poza ojczyzną moich myśli nie mam żadnej innej, a prawdziwie odnajduję się w rodzinie tych umysłów, które sam wybrałem.

O perszeronach

Kobiety, które domagają się, by widzieć w nich człowieka, a nie kobietę, oczekują jednak, że będą przez kogoś pożądane. Nie z powodu ich urody, naturalnie, lecz dla nich samych. Nie rozumieją, że pożądanie nie odnosi się do człowieka. Pożądamy rzeczy pięknych i kiedy o kobiecie mówimy, że jest godna pożądania, mamy zwykle na myśli właśnie jej urodę, jej kobiecość, powabność, ów szczególny aspekt piękności. Kobiety, które pragną, by pożądać je jedynie z powodu ich użyteczności, chcą więc uchodzić za perszerony. Użyteczność nie budzi pożądania. Piękno budzi nasze pożądanie, a jednym z aspektów piękna jest właśnie jego doskonała nieużyteczność.