L. Durrell: Kiedy Japończyk pisze „wiśnia”, „księżyc”, „trawa”, ideogram ten ma mistyczne i metafizyczne brzmienie, nasuwające całkiem inne skojarzenia od tych, które tworzymy w naszym języku. My musimy zawsze dodawać do znaczenia obraz, oziębiając „gorący” rzeczownik „zimnym” przymiotnikiem („matematyczna wiśnia” zamiast „słodka wiśnia”). Albo połączenie cierpkiego, abstrakcyjnego słowa „zbroja” z ciepłym i pełnym słodyczy przymiotnikiem „melodyjny” … Chiński ideogram „kryje w sobie” czasownik. Nasza składnia narzuca podmiot, orzeczenie, dopełnienie, by dopiero w ten sposób stworzyć zbiór dźwięków wyrażających emocje.