Ład wewnętrzny jest jednym z nielicznych przywilejów, jakimi prawdziwych twórców obdarza życie. Tylko oni potrafią być uporządkowani wewnętrznie nawet wtedy, gdy ich psychika jest zbiorem sprzeczności. Inni ludzie zawsze żyją w mniejszym czy większym chaosie, w zamęcie.

Nic nie jest tak wyniszczające i daremne jak czas spędzony z ludźmi pozbawionymi życia wewnętrznego. Smak popiołu w ustach.

Żebractwo budzi w nas różne uczucia. Gama jest szeroka. Od współczucia po wściekłość. Granicą, poza którą nie budzi już żadnych uczuć, jest znużenie.