Czy Wszechświat jest nieskończony i będzie trwać nieskończenie długo? A jeśli będzie, to czy nieskończenie wiele kopii nas samych, takich jak ty i ja, czytać będzie ten sam tekst na takiej samej planecie, gdzieś w niezbadanych przestrzeniach kosmosu? A jeśli tak, to jak żyje się w takim Wszechświecie, w którym żyć można wiecznie, ale w którym nic nigdy nie jest nowe, bo wszystko, co mogło się wydarzyć, wydarzyło się już kiedyś?
Dzień: 2019-02-25
John Eldredge
John Eldredge „Dzikie serce, tęsknoty męskiej duszy”: „Skąd bierze się tyle samotnych kobiet, tyle dzieci wychowujących się bez ojców, tak niewielu prawdziwych mężczyzn? Świat zapełniony jest karykaturami męskości. Jak to się dzieje, że mężczyźni, zaglądając do swoich serc, nie odkrywają niczego mężnego, niebezpiecznego, a znajdują głównie gniew, żądzę i strach? Większość mężczyzn prowadzi życie w cichej rozpaczy. Są albo bierni, albo gwałtowni. Realne życie przeciętnego mężczyzny wydaje się odległe o cały kosmos od pragnień jego serca. Nie stacza żadnej bitwy, chyba że mamy na myśli uliczne korki, narady, kłótnie czy rachunki. Tęskni za Piękną, ale bez swojego dzikiego i namiętnego serca nie potrafi jej znaleźć, walczyć o nią ani jej zatrzymać. Choć czuje do kobiety silny pociąg, nie wie, jak o nią walczyć, ani że w ogóle ma o nią walczyć. Nie ryzykujemy, nie walczymy i nie ratujemy Ewy. Naprawdę jesteśmy jak drewniane kołki”.
Batrachomyomachia
„Bohaterskie” zdobycie Bastylii przez „uciemiężony” lud, chociaż brzmi to pompatycznie i groźnie, było w gruncie rzeczy aktem symbolicznym, nie bez akcentów satyrycznych, bo w sumie „wyzwolono” sześciu pospolitych przestępców oraz jednego obłąkanego szlachcica, pilnowanych przez 95 inwalidów i 30 Szwajcarów. Przy okazji zamordowano dowódcę twierdzy Bernarda-René markiza de Launay, wrzucając ciało do pobliskiego strumienia, a jego głowę, odciętą przez jakiegoś kucharza, który umiał obchodzić się z mięsem, zatknięto na pikę i obnoszono po mieście. Zginęli również trzej oficerowie; powieszono dwóch inwalidów, trzeciemu zaś obcięto rękę. Rozbiórka Bastylii trwała jeszcze prawie rok. Większych kamieni z Bastylii użyto między innymi do budowy Mostu Concorde, na mniejszych natomiast dorobił się sporego majątku kierujący rozbiórką majster nazwiskiem Palloy; sprzedawał je jako souvenirs de la Revolution. W pierwszą rocznicę zdobycia Bastylii w miejscu wyburzonych murów zorganizowano zabawę taneczną. Nie przeszkadzał temu fakt, że pośród ruin wznosiła się rewolucyjna gilotyna. Prawdziwa francuska Batrachomyomachia.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.