Tylko jakość ma szanse w pojedynku z umasowieniem. Społecznie powinno to oznaczać wyrzeczenie się próżnej pogoni za karierą, zerwanie z wszelkim kultem gwiazd i gwiazdeczek, odrzucenie polityki, kult życia prywatnego. Kulturowo poczucie jakości musi prowadzić do wyeliminowania gazet, mediów i telewizji, powrót do świata książek, odejście od pośpiechu do ciszy i spokoju, od rozproszenia do skupienia, od frazesów do namysłu i refleksji, od braku miary do poczucia miary, od pustej sensacji do prawdziwej sztuki.