Jan Chryzostom, największy kaznodzieja Kościoła Wschodniego, zmarły około roku 407, widział małżeństwo jako remedium concupiscentiae czyli lekarstwo na pożądanie seksualne. W naszej epoce facet byłby feministą, liberałem i słynnym seksuologiem z prywatną praktyką.

Człowiek jest zabawnym istotą: pożąda bezpieczeństwa, ale bezpieczeństwo nudzi go śmiertelnie; boi się śmierci, ale śmierć go fascynuje; podobno nienawidzi przemocy, ale z upodobaniem ją stosuje; jest stadny, ale z innymi żyje raczej z konieczności niż z chęci; buduje i tworzy, ale tym, co go podnieca naprawdę jest niszczenie; uznaje za swój ideał braterstwo wszystkich ludzi i na każdym kroku temu zaprzecza; istnieje w dziś, ale żyje głównie we wczoraj i w jutrze, całkiem nie troszcząc się o dziś; zawsze marzy o wolności i zawsze z niej rezygnuje; kocha się w epoce AIDS bez kondomów, ale bardzo zamartwia się odrobiną trójchloroetylenu w wodzie pitnej;  szuka podniet uciekając przed nudą, która jest rezultatem bezpieczeństwa, ale zaspokoiwszy się znów szuka bezpieczeństwa, które stwarza problem nudy …

Waginorama: japoński odpowiednik pracy przy taśmie. Na skraju estrady dziewczyny siedzą z rozwartymi udami, a japońscy proletariusze z uwagą i powagą przyglądają się żeńskim organom. Iście trzewne obscenum.

Co byś zrobił będąc mną, by udowodnić mi, że jesteś sobą?”  (Król Lear)