Aby prawdziwie współuczestniczyć w życiu potrzebna jest pewna doza naiwności. Ale zawsze przychodzi taki moment, kiedy czujesz, że nie jesteś już do tego zdolny, że nie ma już w tobie ani naiwności ani niewinności. I żyjesz dalej ..?

Jeszcze jeden mit ekologii – przekonanie, że nasz gatunek może egzystować w naturze nie naruszając jej w niczym i nie zmieniając. Całkiem tak, jakbyśmy wyobrażali sobie, że można żyć i nie starzeć się.

Był człowiekiem bogatym i za takiego chciał uchodzić, ale ludzie obcy i przypadkowi rzadko postrzegali go jako kogoś bogatego. Nie rozumiał, że brakuje mu cechy charakteryzującej prawdziwe bogactwo, że brakuje mu delikatności. Co delikatność ma z tym wspólnego? Pozornie nic, a w istocie wiele, bowiem przeciętny człowiek intuicyjnie wyczuwa, że delikatność jest czymś, na co tylko nieliczni mogą sobie pozwolić, że delikatność jest kosztowna, ekskluzywna, że bycie delikatnym wymaga znacznych zasobów materialnych. To przekonanie rodzi proste skojarzenie – człowiek delikatny musi być bogaty. Bogactwo ludzi pozbawionych delikatności wydaje się więc być podejrzane …

Im częściej człowiek podróżuje, im częściej zmienia miejsce pobytu, tym bardziej skomplikowane staje się jego poczucie nostalgii. Po pewnym czasie przestaje się tęsknić za miejscem z którego wyszliśmy – zaczynamy tęsknić za miejscami w których byliśmy.