Kobiety przypominają książki, powiedział. Niektóre, dokładnie jak książki, zamykamy po paru stronach i nie wracamy do nich nigdy, a z innymi nie możemy rozstać się przez całe życie i nawet wtedy, gdy nie zdołamy ich zatrzymać i przywłaszczyć czujemy, że są nasze i do nas należą, że zostały napisane z myślą o nas i tylko dla nas …
Dzień: 2017-11-23
Życie
Życie polega na nieustającym obumieraniu kolejnych osobowości, zamieszkujących nasze ciała, osobowości, które – niesione prądami zmiennych i wciąż nowych wydarzeń – zmieniają się i zużywają z upływem czasu. Ale życie to również nieustające pojawianie się wciąż nowych osobowości. Każde nasze ja jest kruche i przemijające, istnieje jedynie w określonym punkcie czasu i zawsze umiera równie nieodwołalnie jak bezrozumne, małe skorupiaki, których miałkie szczątki należą do wieczności i spoczywają porozrzucane na wszystkich jej plażach.
Znak żałoby
W epoce Heian rytualna nieczystość, zwłaszcza spowodowana chorobą lub śmiercią, odnosiła się nie tylko do osoby bezpośrednio tym dotkniętej, ale także do wszystkich pozostałych domowników, których uważano jak gdyby za zarażonych. Dom objęty tego rodzaju tabu był zamknięty przed odwiedzającymi, a na okiennicach wywieszano kawałki drewna wierzbowego, by ostrzec gości. Jeżeli arystokrata, mimo tabu, zmuszony był opuścić domostwo … kartkę ze znakiem tabu przyczepiał do nakrycia głowy – kobiety nosiły ją na rękawie – by trzymać obcych na dystans i chronić przed zakażeniem.
Jeszcze w czasach mojej młodości noszono na rękawie znak żałoby, czarną opaskę. Wiedzieliśmy, że taki człowiek musiał kogoś utracić. Dzisiaj nikt już nie nosi na rękawach czarnych opasek żałoby – śmierć jest niepopularna i niepożądane są nawet aluzje do niej.
Solon
Solon z Salaminy mawiał podobno, że prawa podobne są do pajęczyny: jeżeli dostanie się do niej stworzenie małe oraz słabe, już nie zdoła wydostać się, ale stworzenie silniejsze i większe rozerwie ją bez trudu i spokojnie poleci dalej.
Uszy i oczy
Nasze uszy są leniwe, konserwatywne i zachowawcze i najchętniej wysłuchują znajomych dźwięków. Nowe, a tym bardziej nieznane dźwięki wprawiają je w popłoch lub przerażają. Przeciwnie oczy, które są niecierpliwe, szybko nudzą się tym samym widokiem i nieustannie domagają się nowości. Najłatwiej zaobserwować to na przykładzie dzieci: dopóki nie umieją czytać chcą, abyśmy czytali im te same baśnie, najlepiej w ten sam sposób, słowo w słowo, a gdy nauczą się czytać, rzadko czytają tę samą książkę dwa razy.
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.